Gorączka Zachodniego Nilu, jakie są objawy i co powinieneś wiedzieć?

Wirus Zachodniego Nilu to arbowirus, który zaraża ludzi przez ukąszenie zainfekowanego komara. Ten wirus został po raz pierwszy zidentyfikowany w 1937 roku w Ugandzie i obecnie jest szeroko rozpowszechniony w Afryce, Zachodniej Azji, Europie, Australii i Ameryce. Jednak wirus może być przenoszony także w inny sposób, przy czym ukąszenie zainfekowanego komara jest głównym nośnikiem. Inne udokumentowane drogi przenoszenia, które są rzadsze, to przeszczepy narządów, transfuzje krwi i przenoszenie z matki na płód w trakcie ciąży. Gorączka Zachodniego Nilu nie może być przenoszona od człowieka do człowieka poprzez kontakt. W 80% przypadków zakażenie u ludzi przebiega bezobjawowo, ale w określonych okolicznościach po zakażeniu może wystąpić zespół rzekomej grypy. Najczęstsze objawy są łagodne i utrzymują się do tygodnia: gorączka, bóle głowy, nudności, wymioty, powiększone węzły chłonne i wysypki skórne. W niewielkim odsetku około 1%, czyli u jednej na sto osób, mogą wystąpić poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak silne bóle głowy, wysoka gorączka, dezorientacja, drżenie, drgawki i śpiączka. U jednej na tysiąc osób wirus może spowodować śmiertelną zapalenie mózgu. Wirus Zachodniego Nilu może być przenoszony przez komary lub ptaki, a aktywne monitorowanie ptaków może dostarczyć wczesne informacje o rozprzestrzenianiu się choroby. Obecnie prowadzone są badania nad szczepionkami przeciwko gorączce Zachodniego Nilu, ale nie ma jeszcze konkretnej terapii. Obecnie jedyną formą zapobiegania jest zmniejszenie ekspozycji na ukąszenia komarów. Zaleca się stosowanie środków odstraszających owady, szczególnie o zmierzchu, stosowanie moskitier, regularne zmienianie wody w miskach dla zwierząt domowych i usuwanie stojącej wody z doniczek.